X

Sinterklaasgedichten maak je simpel, snel en origineel!

  • Ontvang 5 originele gedichten
  • Volledig gepersonaliseerd
  • In 2 minuten klaar!
Ga naar sinterklaasgedichten.net
Infoyo
Vragen en antwoorden
Zoek artikelen:

Enquete iPhone 4

Ontvang het laatste nieuws over "Sport" en maak kans op 1000 euro cash.
Laat nu je e-mailadres achter. Speel gratis mee.


Varen en zeilen op het IJ en het Noordzeekanaal ruim 60 jaar geleden

Venster sluiten

Maak een melding van dit artikel
Selecteer de motivatie van je melding:
Spam / reclame Misleidende of onduidelijke inhoud
Lage inhoudelijke kwaliteit Niet Nederlands
Erotische inhoud Artikel bestaat reeds op internet
Gokken / Illegale promotie Andere reden...

Omschrijf de motivatie van je melding:
Venster sluiten

Stuur dit artikel door
Je naam:
Je e-mailadres:
E-mailadres ontvanger:
Artikelscore
0
  Goed artikel ( 0 )
  Slecht artikel ( 0 )
RSS van emkelina9 emkelina9 Auteur op infoyo sinds
22 Februari 2010


Bekijk het profiel van emkelina9
Datum: 15-03-2010
Auteur: Emkelina9
Naarmate een mens ouder wordt gaat hij meer en meer terug naar het verleden. Wat gebeurde er 10, 20, 30 jaar terug ? Deel 1 en 2 gingen over de Militaire dienst 60 jaar geleden.Deel 3 ging over het Prinseneiland Amsterdam 75 jaar geledenDeel 4 over: Aardappelen en suiker in de oorlog 65 jaar geleden. Hieronder deel 5: Varen en zeilen op het IJ ……..

Een boot kopen.

Mijn grootvader was vroeger beurtschipper, dus op zijn oude dag werd op een woonschip gewoond. Daar een groot deel van de familie in de Bloemgrachtkerk kwam, werd het voor de oude mensen bezwaarlijk om met het openbaar vervoer te gaan. Besloten werd tot aankoop van een motorboot, zodat daarmee naar de Bloemgracht kon worden gevaren.

Ik kan mij nog goed de fietstocht naar IJmuiden herinneren met mijn vader, een oom en een neefje om de boot, waar kennelijk al een optie op was, te kopen. Later vroeg ik mij natuurlijk af waarom we naar IJmuiden gingen, terwijl er in Amsterdam genoeg boten te koop zullen zijn geweest.

Het bleek een oude loodsboot te zijn geweest met luchttanks in de vaste banken en compleet met zeil en al. Mijn vader had een sleep georganiseerd naar Amsterdam.
De sleepboot trok ons met een flinke vaart door het Noordzeekanaal, waarbij de kont van de sloep aardig omlaag ging. Bij de Houthaven werd losgegooid en werd gepeddeld naar zijkanaal I, waar het woonschip van mijn grootouders vlak bij de Klaprozenweg lag.

Een motorboot

Mijn vader, met een opleiding als meubelmaker, maar door de crisis in de haven terecht gekomen, ontdeed de sloep van mast e.d. en bouwde er een kajuit op. Bij een boot in het Oosterdok werd een motor in de sloep gezet en de watertaxi was gereed voor de grootouders om ter kerke te gaan.

Men begrijpt dat ik toen als knaap van nog geen 10 jaar altijd van de partij was als er gevaren moest worden. Elke zondagmorgen vertrokken mijn vader en ik per fiets naar noord om de grootouders over het water te vervoeren. We waren dan rond 9 uur startklaar en staken het IJ over naar de Houthaven om daar door het Westerkanaal langs de Houtmankade en Nassaukade naar de Bloemgracht te varen. Als we erg vroeg waren, voeren we eerst door naar de Baarsjesweg, waar mijn moeder en zusje werden opgepikt, die daar ook richting Bloemgracht liepen.

Soms mocht ik ook wel even sturen, zoals tijdens de oversteek van uit de Houthaven naar zijkanaal I; je had dan de ruimte en ’s-zondags was het ook niet zo druk op het IJ.

Een zeilboot.

Na de bevrijding woonden mijn grootouders op een woonschip in Amsterdam noord.
Het schip lag in een zijsloot van het Noord-Hollandskanaal net achter de Willem III-sluizen. Ze hadden een bom overleefd toen ze met het ander woonschip in zijkanaal I lagen. De bom was kennelijk bedoeld voor het duitse zoeklicht wat daar vlakbij stond, maar kwam op het woonscheepje van de zuster van mijn grootmoeder terecht, waar niets meer van over was. Uiteraard was het schip van mijn grootouders ook total-loss.

De boot werd in de loop van de oorlog van motor ontdaan bij gebrek aan benzine en werd de kajuit weer gesloopt. Later kwam de verordening, dat roei- en zeilboten niet meer in het water mochten liggen, omdat de ondergrondse of gestrande engelsen er gebruik van zouden kunnen maken. Mijn vader haalde de boot op de wal, wat het vaartuig geen goed heeft gedaan.

Na de bevrijding werd de mast weer op de boot geplaatst en konder de zeilen worden gehesen. Met vrienden en vriendinnen hebben we menig tochtje op het IJ gemaakt.

Alleen was het goed uitkijken tijdens deze tochten, want het “gevaar” loerde van alle kanten. Eerst werd als opstakel de Willem III-sluis genomen. Dan moest de boot die aanlegde bij het Tolhuis worden ontweken. Daarna het zo plannen dat we niet in de problemen zouden komen met de Tolhuispont, die regelmatig heen en weer voer van achter het Centraal Station. Bij voorkeur gingen we dan richting Noordzeekanaal, omdat daar uiteraard meer kans was op wind.

Afhankelijk van de windrichting en windkracht kwamen we soms wel een tot aan de Hembrug. Maar dan moest er wel een stevige bries staan. De boot was redelijk zwaar en kon behoorlijk wat wind verdragen.

Ook op het Noordzeekanaal was het natuurlijk uitkijken, want de voorrangsregels voor een klein zeilbootje gelden natuurlijk niet als er beurtschippers of zeeschepen aankwamen.

Na mijn diensttijd hebben we nog een tijd op het Nieuwe Meer gezeild, maar de boot werd steeds slechter en begon danig te lekken. Als ik nog wel eens langs de oevers van het Nieuwe meer fiets, denk ik toch nog met enige weemoed aan de verdwenen steiger van het cafe “Opoe”, waar destijds menige zeilboot aanlegde.

Reacties op dit artikel
Wees de eerste die een reactie plaatst!
Plaats een reactie
Naam:
E-mailadres:

Reactie:




      Home   -   Aanmelden   -   Top artikelen   -   Nieuwe artikelen   -   Sitemap   -   Help   -   Links   -   Privacy policy   -   Contact
Copyright © 2017 - Infoyo.nl